Eerste korte verhaal gepubliceerd

Op de website www.deoptimist.net kun je sinds vandaag mijn eerste korte verhaal lezen. Ik ben erg blij dat Mirjam en Henk het de moeite waard vonden om te publiceren. Waarvoor dank. Daarnaast ben ik ook nog eens erg te spreken over de illustratie van Kate Harreveld.

Lees en bekijk het hier.

Bukowski - The most beautiful girl in town

Omdat Bukowski God is.

Dit is trouwens een opdracht voor de Radio Redactie. De opdracht? Zet je favoriete gedicht op muziek. De muziek in deze is van Horace Silver. Ook al niet de minste.

Ondoorgrondelijk

HIV en AIDS zijn door gebed te genezen. Daar ben ik de laatste week van doordrongen geraakt. Een bezoek aan de Studentenkerk in Utrecht opende mijn ogen al, maar Yvette Lont sperde ze eigenhandig mijlenver open.

Yvette vertelde gisteren in Trouw dat HIV inderdaad via gebed te genezen is. De voorgangster in een Pinkstergemeente riep mensen op die daadwerkelijk genezen zijn, zich bij haar te melden. Ik denk dat ook zieke mensen zich wel kunnen melden. Yvette kan vast wel voor je bidden.

Bij de Studentenkerk vertelden ze me zelfs dat mensen in Afrika misschien wel niet genoeg bidden om genezen te worden van AIDS. Nou, dan kun je het God inderdaad niet kwalijk nemen. Je moet het natuurlijk wel willen!

Ik denk dat het probleem vooral ligt in de onwil van mensen. Je moet genezen willen worden. Onze God is ondoorgrondelijk. Je moet het niet willen begrijpen, je moet er voor bidden.

Rock & Roll is dead

In 1996 (opa vertelt) kocht ik na een redelijk goede recensie in het blad Aardschok de plaat Supershitty to the max! van The Hellacopters. Voor mij trok vooral ex-Entombed drummer Nicke Andersson de aandacht. Nou, met de death metal van Entombed had dit weinig te maken. Raggende Rock & Roll waarbij alles wat kan oversturen, dat ook gewoon doet.

Ik haakte pas in 2000 eigenlijk pas weer opnieuw aan bij The Hellacopters trein toen de plaat High visibility verscheen. Wat ze daar tussen deden kon me op dat moment niet veel interesseren. High visibility benadrukte dat deze band voor de liefhebbers van ronkende gitaren gewoon niet te negeren viel. Gek genoeg is het rustigste nummer op de plaat mijn favoriet. Al kan ik het tegenwoordig nog maar slecht horen, omdat het jaren mijn ringtone is geweest. Dom, dom….

Waar ik naar toe wil? Naar morgenavond. Dan staan de heren namelijk in het kader van hun afscheidstour in Tivoli in mijn Utrecht. Nu keek ik dit jaar eigenlijk veel meer uit naar Face To Face, maar dat wil niet zeggen dat ik stiekem een beetje zenuwachtig ben voor morgen. Voor mij de eerste en de laatste keer The Hellacopters zien rocken!

Morgen (of maandag) meer! 

Bovenrationele wetenschap

Ook vandaag komt er weer een christen aan het woord in NRC Next. Dit keer is het Geert Jan Spijker van het Wetenschappelijk Bureau van de ChristenUnie (CU). Op zich is het al grappig dat een partij als de CU zo’n bureau heeft. Maar dat terzijde.
Meneer Spijker betoogt dat wetenschap net als geloof bovenrationeel is en daarom als levensbeschouwing gezien moet worden. Hij gaat er vanuit dat je in wetenschap moet geloven, net zoals je in een god gelooft.
Het probleem zit hem in het feit dat wetenschap niet bovenrationeel is, maar juist rationeel. Wetenschap is getest en bewezen. Soms opnieuw getest, ontkracht en weer opnieuw onderzocht om tot een betere conclusie te komen.
Geloof is alles behalve getest en bewezen. Het zijn prehistorische onderbuikgevoelens uit een tijd dat de zon aanbeden werd en de aarde plat was. Geloof, het woord zegt het al. Je hoeft niks te bewijzen, je moet geloven.
Sinds 1795 kent Nederland een scheiding van kerk en staat. In mijn ogen betekent dat, dat de bijbel achterblijft op het nachtkastje. Tegenwoordig is het zo dat mannen in zwarte kousen en een CU-button opgespeld naast een chirurg in een witte jas staan te zwaaien met dat boek.
Het christelijke geloof is een levensbeschouwing. Wetenschap bewijst de wereld waarin we leven en hoe die werkt. Natuurlijk is er (nog) niet op alles een antwoord. We ontwikkelen en leren. Zo werken rede en ratio.
Rouvoet had de behoefte tijdens een kamerdebat te citeren uit de bijbel. Ik kan niet wachten op de dag dat Rouvoet zijn geliefde Psalm 139 weer uit de kast haalt om ons te vertellen over “zijn diepste motieven” die zijn collega’s zo schijnen te waarderen:

“O God, dat Gij toch de goddelozen ombracht – gij mannen des bloeds wijkt van mij – die arglistig tegen U spreken en Uw naam tot leugen gebruiken, Uw tegenstanders. Zou ik niet haten, Here, wie U haten, niet verafschuwen wie tegen U opstaan? Ik haat hen met een volkomen haat, tot vijanden zijn zij mij.”

God is liefdevol

Op het forum van Livingstone lees ik allerlei opbeurende reacties aan het adres van de vijf vrouwen die afgelopen week verkracht zijn in Kenia. Om te beginnen wil ik mijn afschuw uitspreken over deze daad. Vreselijk, weerzinwekkend en stuitend.

Waar ik me over verbaas is de aard van de meeste reacties op de Livingstone site.

Tinca:
Ik zal voor ze bidden, voor genezing van innerlijke wonden.

Marco:
Mijn medeleven gaat uit naar de meiden die afgelopen week de verschrikkelijste uren in hun leven hebben meegemaakt! (…) Het land is van god, gevuld met (zwarte) barbaren van de duivel...

Fam Groenheide:
Van het nieuws uit Kenya wordt je ijskoud en het eerst wat ik dacht is God waarom? (…) maar we krijgen geen antwoord.

Johanneke en JW (uit Nairobi):
We wensen de meiden, hun familie en vrienden en de andere groepsleden en natuurlijk de mensen van Lst veel sterkte en Gods kracht toe bij het verwerken van dit drama!

Liesje
Beste mensen, veel liefde, sterkte, kracht, wijsheid en zegen van onze Heer toegewenst. Hij staat jullie bij en versterkt jullie elke dag opnieuw, ook bij tegenslagen.

Zwarte barbaren van de duivel? Gods zegen? Veel liefde van onze Heer? Ik denk dat de vrouwen in die bange uren weinig van de liefde van de Heer en Gods zegen hebben gemerkt. Waar was hun god toen ze hem het hardst nodig hadden?

Nogmaals. Het is vreselijk wat de vijf vrouwen is overkomen. Maar kunnen we ophouden met het hypocriete gelul over een god die de dames in de toekomst gaat helpen met de “genezing van innerlijke” wonden? Ik word er kotsmisselijk van.

Jullie god is niet barmhartig. Jullie god is niet liefhebbend. Jullie god is niet vergevend. Jullie god verhoort geen gebeden. Jullie god en alle andere goden doen dat niet. De vijf vrouwen zijn op zichzelf, familie, vrienden en hulpverleners aangewezen om dit te verwerken. Ik wens ze daarbij veel sterkte toe.

Teenslippers!

Op mijn bed liggen acht wasknijpers, vijf shirts, vijf paar sokken, vijf onderbroeken, drie boeken, twee handdoeken, een zwembroek, een trui, een schriftje, een rol tape, de tent, een matje en mijn slaapzak. Netjes naast elkaar te wachten op mijn backpack. Ik moet zo nog schoenen uitzoeken, de toilettas handig inruimen en een waslijn kopen.
Vanavond vertrek ik voor vijf dagen naar Wenen en ik ben een beetje zenuwachtig. Normaal weet ik van tevoren wat ik wil gaan zien, hoe de camping op internet gewaardeerd wordt door eerdere bezoekers en waar we goed kunnen eten. Nu weet ik eigenlijk alleen dat het de hele week niet kouder wordt dan 26 graden. Plus.
Op dit moment heb ik nog viereneenhalf uur om de laatste dingen aan te schaffen, snacks te scoren voor onderweg en brood te smeren voor morgenochtend. We gaan namelijk met de nachttrein. Zou viereneenhalf wel genoeg zijn?
Nu heeft mijn vriendin er een handje van om twee seconden voordat welke willekeurige trein we ook moeten halen het perron op te rennen. Ik word al gek bij het idee dat we na het vliegtuig twee jaar geleden ook deze trein gaan missen.
De ervaring leert dat, behalve twee jaar geleden dan, het altijd allemaal wel goed komt met dat neurotische gezenuw van me. Ik ga een week lang gebouwen bekijken, over de Donau kanoën, door parken lopen en misschien zelfs wel een opera bijwonen. Schijnt dat er ook wel wat musea in Wenen zijn. Als ik maar niet vergeet om een paard te aaien.

PS. Bijna teenslippers vergeten! Pfoe….